31 marca upływa termin na złożenie do Urzędu Skarbowego informacji IFT-2R. Obowiązek ten spoczywa na wszystkich polskich przedsiębiorcach, którzy odprowadzali tzw. podatek u źródła od wypłat na rzecz zagranicznych podatników podatku dochodowego od osób prawnych niemających ani siedziby firmy, ani siedziby zarządu na terytorium Polski.
1. Podatek u źródła
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 z późn. zm.), zwana dalej ustawą o CIT, nakłada na polskich przedsiębiorców wypłacających wynagrodzenie kontrahentom zagranicznym obowiązek pobrania, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowanego podatku od tych wypłat, tzw. podatku u źródła. Omawiany obowiązek dotyczy wynagrodzeń pochodzących ze ściśle określonych tytułów, tj.:
- odsetek;
- praw autorskich lub praw pokrewnych;
- praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw;
- należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego;
- użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego;
- informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how);
- opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej;
- świadczenia usług doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze;
- opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w polskich portach przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych;
- opłat uzyskanych na terytorium RP przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera;
- dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
Pod terminem „kontrahent zagraniczny” rozumieć należy podatników podatku dochodowego od osób prawnych nieposiadających siedziby firmy lub siedziby zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z tego powodu niezwykle ważnym dokumentem dla przedsiębiorcy polskiego jest przedstawiony przez podmiot zagraniczny certyfikat rezydencji. Jedynie bowiem w przypadku gdy kontrahent zagraniczny udokumentuje swoją siedzibę dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji, polski przedsiębiorca może zastosować preferencyjną stawkę podatku albo zwolnienie z podatku.
2. Obowiązki polskiego przedsiębiorcy
Powinność naliczenia, poboru i zapłaty podatku u źródła ciąży na każdym polskim przedsiębiorcy wypłacającym wynagrodzenie kontrahentom zagranicznym, bez względu na jego formę prawną. Przedmiotowy obowiązek spoczywa zatem na osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osobach fizycznych będących przedsiębiorcami.
Na polskim przedsiębiorcy ciąży również powinność złożenia do właściwego urzędu skarbowego i przekazania kontrahentowi zagranicznemu informacji o wysokości przychodu/dochodu, jaki uzyskali podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których siedziba lub zarząd nie znajduje się na terytorium Polski. Powinno to nastąpić na urzędowym formularzu IFT-2/IFT-2R.
3. Termin złożenia Informacji
Informacja IFT-2 sporządzana jest na pisemne żądanie zagranicznego kontrahenta. Polski przedsiębiorca ma obowiązek sporządzić i przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu informację w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 26 ust. 3b ustawy o CIT).
Informacja IFT-2R ma charakter obligatoryjny. Winna ona zostać sporządzona i przekazana do Urzędu Skarbowego oraz kontrahenta zagranicznego po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, którego dotyczy (art. 26 ust. 3a ustawy o CIT). W praktyce, z uwagi na okoliczność, iż zazwyczaj rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, informację IFT-2R należy złożyć w terminie do 31 marca. W razie zaprzestania przed upływem powyższego terminu prowadzenia działalności gospodarczej przez płatnika informację IFT-2R trzeba przekazać w terminie do dnia zaprzestania działalności (art. 26 ust. 3d ustawy o CIT).
4. Informacja a brak obowiązku poboru podatku
Podkreślić należy, iż informację IFT-2R złożyć należy również w przypadku gdy polski przedsiębiorca na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie był zobowiązany do poboru podatku u źródła. Inaczej mówiąc, wynikający z przepisów szczególnych brak obowiązku poboru podatku u źródła nie wyłącza powinności płatnika złożenia informacji rozliczeniowej. Zasada ta ma zastosowanie również do informacji IFT-2.
5. Odrębna informacja dla każdego kontrahenta zagranicznego
Informację IFT-2 oraz IFT-2R składa się odrębnie dla każdego przedsiębiorcy zagranicznego. Nie można złożyć jednej zbiorczej informacji dotyczącej wynagrodzenia wypłaconego wszystkim kontrahentom zagranicznym.
6. Urząd Skarbowy
Zarówno informację IFT-2, jak i IFT-2R należy przekazać elektronicznie (e-Deklaracja) do Urzędu Skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. W Polsce zadania te wykonuje Lubelski Urząd Skarbowy w Lublinie.
7. Nota prawna
Opracowanie stanowi utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. nr 90 poz. 631, t.jedn. z późn. zm.). Publikowanie bądź powielanie niniejszego opracowania lub jego części, przytaczanie opinii, jak również rozpowszechnianie w jakikolwiek inny sposób informacji w nim zawartych bez pisemnej zgody Crede sp. z o.o. jest zabronione.
