Norwegia stanowi atrakcyjny kierunek wyjazdów zagranicznych, zwłaszcza tych związanych z pracą. Choć koszty utrzymania nie należą do niskich, standard życia jest bardzo wysoki. Jednakże planując pobyt w Norwegii, trzeba pamiętać o dopełnieniu różnych formalności z tym związanych, włącznie z uzyskaniem numeru personalnego, zwanego również identyfikacyjnym.
1. Czym jest norweski numer personalny?
Numer personalny w Norwegii stanowi odpowiednik polskiego numeru PESEL. Umożliwia on identyfikację jego posiadacza i ułatwia załatwianie wielu spraw urzędowych oraz korzystanie z różnych usług.
Numer identyfikacyjny przyznawany jest osobom mającym powiązania z Norwegią. Wyróżniamy dwa typy numerów personalnych:
- stały – fødselsnummer,
- tymczasowy – D-nummer.
2. Fødselsnummer – do czego się przydaje i komu przysługuje?
Fødselsnummer, czyli stały numer personalny lub krajowy numer identyfikacyjny, pozwala swoim posiadaczom na swobodne załatwianie wszelkich formalności w Norwegii. Może być nadany zarówno obywatelom tego kraju, jak i cudzoziemcom planującym przebywać w Norwegii dłużej niż 6 miesięcy.
Stały numer personalny przyznawany jest następującym grupom osób:
- dzieci urodzone w Norwegii;
- obywatele Norwegii, którzy przebywają poza granicami tego kraju;
- osoby z zatwierdzoną przeprowadzką na terytorium Norwegii.
3. Jak uzyskać numer identyfikacyjny fødselsnummer?
Jeśli chodzi o obywateli państw UE/EOG takich jak Polska, którzy planują mieszkać w Norwegii przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, mają obowiązek zgłosić zameldowanie na terytorium Norwegii do tamtejszego urzędu skarbowego Skatteetaten. Tam przechodzą kontrolę tożsamości i tam powinni przedłożyć stosowne dokumenty (m.in. dowód osobisty lub paszport, umowa najmu). Pozytywne rozpatrzenie zgłoszenia poskutkuje uznaniem zameldowania i nadaniem stałego numeru personalnego.
4. Struktura stałego numeru personalnego
Stały numer personalny składa się z 11 cyfr, a pierwsze sześć cyfr to zazwyczaj data urodzin, zapisywana w systemie DD/MM/RR. Przykładowo, dla osoby urodzonej 16 marca 1990 r. fødselsnummer zaczynałby się zatem od ciągu cyfr 160990.
Zaznaczyć trzeba, że jeśli dla danej daty nie ma wolnego numeru identyfikacyjnego, ciąg pierwszych sześciu cyfr obejmuje datę otrzymania numeru personalnego, acz chodzi o dzień i miesiąc. Jeśli więc dana osoba otrzymałaby stały numer identyfikacyjny 18 maja 2025 r., a jej rok urodzin to 1990, pierwsze cyfry wyglądałyby następująco: 180590.
Kolejne trzy cyfry klasyfikowane są jako numer indywidualny, przy czym trzecia z nich sygnalizuje płeć (liczby parzyste dla kobiet, nieparzyste dla mężczyzn). Natomiast ostanie dwie to cyfry kontrolne.
5. Fødselsnummer – ważność stałego numeru personalnego
Stały numer personalny jest ważny przez całe życie i nie jest wymagane odnawianie go co pewien czas.
6. D-nummer – do czego się przydaje i komu przysługuje?
D-nummer to tymczasowy numer personalny, który zezwala na korzystanie z norweskich usług publicznych i załatwianie licznych formalności w tym kraju, choć w mniejszym zakresie niż fødselsnummer.
D-nummer przyznawany jest wyłącznie cudzoziemcom w przypadku pobytu na terytorium Norwegii przez okres krótszy niż 6 miesięcy. Może się jednak zdarzyć, że takowy numer dostanie osoba przebywająca w tym kraju dłużej niż pół roku, jeśli nie spełnia ona warunków wymaganych do otrzymania stałego numeru personalnego.
Osoby, którym przysługuje tymczasowy numer personalny, to np.:
- osoby pracujące w Norwegii lub prowadzące tam działalność gospodarczą,
- osoby ubiegające się o azyl,
- posiadacze ważnego dokumentu na pobyt w Norwegii,
- członkowie zarządu w norweskich przedsiębiorstwach,
- właściciele nieruchomości mieszkalnej.
7. Jak uzyskać D-nummer?
Co do zasady, w przypadku obywateli UE/EOG (np. Polaków), którzy przyjeżdżają do Norwegii w celu świadczenia pracy przez okres krótszy niż 6 miesięcy, uzyskanie D-nummeru wiąże się ze zgłoszeniem do norweskiego urzędu skarbowego w sprawie wydania karty podatkowej skattekort, wraz z okazaniem wymaganych dokumentów (m.in. dokument tożsamości, umowa o pracę).
8. Struktura tymczasowego numeru personalnego
Podobnie jak fødselsnummer, D-nummer składa się z 11 cyfr. Pierwsze sześć cyfr również odnosi się do daty urodzenia, ale z tą różnicą, że pierwsza cyfra zostaje zwiększona o 4. Jako przykład niech posłuży tutaj osoba urodzona 20 maja 1989 r., dla której tymczasowy numer personalny zaczynałby się od ciągu cyfr 600589.
Z kolei w przypadku braku wolnego D-nummeru z datą urodzenia, zostanie użyty dzień rejestracji. Przykład: dla zgłoszenia rejestrowanego 9 sierpnia 2023 w przypadku osoby urodzonej w 1989 r., tymczasowy numer personalny zacząłby się od cyfr 490889.
Kolejne trzy cyfry to numery indywidualne, przy czym trzecia z nich, tak jak w stałym numerze identyfikacyjnym, oznacza płeć. Natomiast ostatnie dwie, czyli cyfry kontrolne, służą celom weryfikacyjnym.
9. D-nummer – ważność tymczasowego numeru personalnego
D-nummer staje się nieaktywny po 5 latach od jego nadania. Nie jest to jednak równoznaczne z utratą ważności tymczasowego numeru personalnego. Wciąż pozostaje on ważny, lecz należy go po prostu od nowa aktywować. Reaktywacja wymaga zaś kontroli tożsamości w urzędzie skarbowym, po wcześniejszym umówieniu się na spotkanie w danej placówce.
Ważność D-nummeru wygasa dopiero w przypadku, gdy jego posiadacz otrzyma fødselsnummer, spełniwszy uprzednio odpowiednie warunki do przyznania stałego numeru personalnego.
10. Nota prawna
Opracowanie stanowi utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. nr 90 poz. 631, t.jedn. z późn. zm.). Publikowanie bądź powielanie niniejszego opracowania lub jego części, przytaczanie opinii, jak również rozpowszechnianie w jakikolwiek inny sposób informacji w nim zawartych bez pisemnej zgody Crede sp. z o.o. jest zabronione.
